مجله آموزشی اطلاع رسانی دایومگ

logo
آیکون استخر پلاس

استخر پلاس

Search
تاریخچه غواصی از دوران باستان تا اکنون

تاریخچه غواصی از دوران باستان تا اکنون

فهرست مطالب

دسته بندی : >

غواصی تاریخچه ای طولانی دارد که می توان آن را به دوران باستان جستجو کرد. اولین اشکال غواصی شامل حبس کردن نفس و فرو رفتن در زیر آب برای بازیابی غذا یا اشیاء بود. تمدن های باستانی مانند یونانی ها، مصری ها و رومی ها اشکال مختلفی از غواصی را برای اهدافی مانند ماهیگیری، یافتن اشیاء ارزشمند و فعالیت های نظامی انجام می دادند که در این مقاله تاریخچه کلی غواصی از دوران باستان تا تکنیک های مدرن را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

  • غواصی ابتدایی: انسان های اولیه اعماق آب ها را برای منابعی مانند غذا کاوش می کردند.
  • غواصی باستانی: یونانی ها و رومی ها از نی های توخالی یا دستگاه غواصی زنگوله شکل برای کاوش و بازیابی اشیاء با ارزش از دریا استفاده می کردند.
  • قرون وسطی و فراتر از آن: لباس های غواصی و کلاه ایمنی معرفی شدند و راه را برای غواصی عمیق تر هموار کردند.
  • غواصی مدرن: قرن بیستم با معرفی غواصی و پیشرفت های تکنولوژیکی در تجهیزات و تکنیک های غواصی شاهد تحولات انقلابی بود.

این تاریخ غنی و متنوع غواصی از نبوغ انسان و توانایی قابل توجه ما در سازگاری و تسخیر محیط های جدید صحبت می کند.

غواصی، مانند بسیاری از فرآیندهای پیچیده امروزی، با روش های خطرناک آغاز شد. انسان‌های اولیه فاقد تجهیزات و در عین حال شجاع، زیر آب‌ها را با استفاده از روش‌های بدوی شگفت‌انگیز کاوش کردند.

شایان ذکر است، برخی از اولین دستگاه های غواصی شامل استفاده از نی ها یا لوله های توخالی بود که به عنوان غواصی استفاده می شد. این به غواصان این امکان را می داد که برای مدت طولانی تری در زیر آب بمانند و در عین حال بتوانند نفس بکشند. برای غواصی های عمیق تر، آنها از زنگ های غواصی خام استفاده کردند، دستگاه های زنگوله ای بزرگی که هوا را در داخل محبوس می کردند و برای غواصان منبعی برای تنفس فراهم می کردند.

تاریخچه غواصی در ایران به هزاران سال پیش برمی گردد. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که تمدن های اولیه مانند ایلامی ها که در حدود 3200 سال قبل از میلاد وجود داشته اند، غواصان ماهری بوده اند. این صنعتگران ماهر در اعماق خلیج فارس فرو می‌روند تا مرواریدهای گران‌قیمت را به دست آورند و جنبه مهمی از شکوفایی اقتصادی و فرهنگی منطقه را نشان دهند.

غواصی مروارید در دوره قاجاریه ۱۱۷۴ الی ۱۳۰۳ (1796-1925) به اوج خود رسید و به صنعت قابل توجهی در مناطق ساحلی بوشهر، خوزستان و هرمزگان تبدیل شد. مردان ماه‌ها به دریا می‌رفتند و خطرات برخورد کوسه‌ها و بیماری فشار را تحمل می‌کردند و به طرز ماهرانه‌ای مرواریدهای ارزشمندی را جمع‌آوری می‌کردند که برای ساخت جواهرات نفیس استفاده می‌شد.

نیروی دریایی ایران از اوایل قرن بیستم غواصی را به عنوان یک استراتژی مهم نظامی پذیرفته است. در طول جنگ ایران و عراق (1980-1988)، غواصان ایرانی نقش تعیین کننده ای در عملیات های دریایی، انجام عملیات پاکسازی مین، مأموریت های شناسایی و عملیات نجات برای پشتیبانی از نیروهای مسلح خود داشتند.

از آنجایی که در اواسط قرن بیستم جهان به روی غواصی تفریحی باز شد، ایران نیز از همین روش پیروی کرد. در طول دهه 1970 و 1980 باشگاه های غواصی شروع به ظهور کردند و آب های خلیج فارس و دریای خزر را برای علاقه مندان به غواصی در دسترس قرار دادند. امروزه، این مناطق طیف متنوعی از حیات دریایی و مناظر خیره کننده زیر آب را برای غواصان ارائه می دهند.

یکی از نمادین ترین و خطرناک ترین اشکال غواصی باستانی غواصی اسفنجی بود. این در یونان سرچشمه می گیرد، جایی که غواصان به اعماق زیاد فرود می آمدند، اغلب به سنگ های سنگین بسته می شدند تا فرود را تسریع کنند تا اسفنج های طبیعی را از کف دریا جمع کنند. این امر به مهارت زیادی نیاز داشت، زیرا غواصان مجبور بودند برای مدت طولانی نفس خود را حبس کنند و همچنین با تهدیدات احتمالی موجودات دریایی روبرو شوند.

فرهنگ های مختلف در این تکنیک ها تغییراتی داشتند. به عنوان مثال، غواصان مروارید ژاپنی از روشی به نام غواصی آزاد استفاده می کردند که در آن تا 30 متر پایین می آمدند و اصلاً وسایل تنفسی نداشتند. مردم بومی تنگه تورس «غواصی قلیان» را تمرین می کردند و با استفاده از کمپرسور سطحی هوا را از طریق لوله های بلند به غواصان پمپاژ می کردند. این روش های ابتکاری مظهر شجاعت، تخصص و کنجکاوی اجداد ما در اکتشاف دنیای زیر آب است.

در عصر قرون وسطی و رنسانس، غواصی پیشرفت های چشمگیری داشت زیرا بشریت در پی تسخیر دنیای زیر آب بود. از کمک های تکنولوژیکی ذهن های بزرگ تا استفاده از غواصی در تقویت فعالیت های اقتصادی، این دوره زمینه مناسبی را برای رشد غواصی فراهم کرد.

لئوناردو داوینچی، یک تایتان دوره رنسانس، تأثیر قابل توجهی بر فناوری غواصی داشت. داوینچی که مجذوب ایده اکتشاف انسان در زیر آب شده بود، طرح هایی از کشتی های ابتدایی و زیردریایی مانند و لباس غواصی را طراحی کرد. اختراعات او شامل یک سیستم تصفیه هوا بود که تنفس زیر آب را تسهیل می کرد.

  • طرح های او برای لباس غواصی کاملاً مبتکرانه بود و شامل لوله های غواصی مانندی بود که برای هوا در بالای سطح آب قرار می گرفتند.
  • داوینچی همچنین طرحی برای سیستم تنفس مجدد مدار بسته طراحی کرد که با حذف دی اکسید کربن، هوای بازدم را بازیافت می کند.

یکی دیگر از تحولات مهم در غواصی در این دوران استفاده از زنگ غواصی بود. زنگ‌های غواصی، سازه‌های استاتیک غوطه‌ور در زیر آب و حاوی یک محفظه هوا، وسیله‌ای برای غواصان برای تنفس در زیر آب برای مدت کوتاهی فراهم می‌کردند.

شایان ذکر است، غواصی در قرون وسطی و رنسانس به ابزاری حیاتی برای دستاوردهای اقتصادی از طریق نجات کشتی‌های غرق شده تبدیل شد. غواصی نجات اغلب با استفاده از زنگ های غواصی انجام می شد که به غواصان اجازه می داد به کشتی های غرق شده برسند و محموله های ارزشمند را بازیابی کنند. این آغاز استفاده از غواصی به عنوان ابزاری برای باستان شناسی دریایی بود و راه را برای تکنیک های مدرن در اکتشاف زیر آب هموار کرد.

جهش از تکنیک های غواصی باستانی به دستگاه های مدرن با چندین پیشرفت مهم مشخص شد. یک لحظه مهم در اوایل قرن نوزدهم، با کمک یک مرد به نام آگوستوس سیبه رخ داد.

آگوستوس سیبه، مهندس بریتانیایی الاصل آلمانی، غواصی را با مفاهیم طراحی نوآورانه و فداکاری خود متحول کرد. او به‌ویژه برای طراحی‌اش، کلاه ایمنی غواصی Siebe Gorman شناخته می‌شود. این کلاه به غواصان اجازه می داد تا آزادانه تری در زیر آب نفس بکشند، که به طور گسترده ای امکانات این حرفه را گسترش داد.

  • کلاه غواصی Siebe Gorman
  • لباس غواصی بسته
  • تجهیزات ساخت و ساز زیر آب
کلاه ایمنی غواصی Siebe Gorman

مهمترین اختراع Siebe احتمالاً لباس غواصی استاندارد بود که در دهه 1830 معرفی شد. فراتر از کلاه ایمنی، یک لباس تمام بدن نیز وجود داشت که از غواص نه تنها در برابر فشار آب بلکه از شرایط سرد نیز محافظت می کرد. منبع هوا از طریق یک طناب نجات از سطح متصل می شد و راه را برای غواصی مدرن هموار می کرد.

در طول سالها، بهبودهایی در دستگاه تنفس زیر آب انجام شد. مخترعان برگرفته از طرح های Siebe به پالایش و توسعه دستگاه هایی برای پشتیبانی بهتر از غواصان ادامه دادند. یکی از این نمونه ها دستگاه تنفس مجدد غواصی است که برای بازیافت گاز بازدمی غواص طراحی شده است و آن را به یک اختراع بزرگ در اکتشافات زیر آب تبدیل می کند. این نوآوری‌ها در تجهیزات در ارائه تجربه غواصی ایمن‌تر، طولانی‌تر و کارآمدتر مؤثر بوده است.

اکتشافات زیر آب با شروع غواصی وارد عصر جدیدی شد. این مرحله مهم در تکامل اکتشاف زیر آب نمی توانست بدون تلاش های پیشگامانه چند ذهن مبتکر امکان پذیر باشد.

بدون ذکر ژاک ایو کوستو و امیل گاگنان نمی توان تاریخچه غواصی را مورد بحث قرار داد. تلاش های مشترک آنها منجر به توسعه اولین اسکوبای مدار باز موفق و ایمن، معروف به Aqua-Lung شد که کاوش های زیر آب را به اعماق بی سابقه ای سوق می داد.

Aqua-Lung که در سال 1943 معرفی شد، یک قطعه تجهیزات پیشگام بود که به غواصان امکان تحرک بی نظیر در زیر آب را می داد. این شامل یک تنظیم کننده تقاضا بود که هر زمان که غواصان استنشاق می کردند، هوای فشرده را تامین می کرد، بنابراین به آنها اجازه می داد به طور عادی نفس بکشند و برای مدت طولانی تری زیر آب بمانند.

در درک تکامل غواصی، نمی توان نقش حیاتی آن را در باستان شناسی زیر آب و اکتشافات علمی نادیده گرفت. این جنبه‌ها در شکل‌گیری درک ما از تمدن‌های باستانی و ثروت سیاره‌ای در زیر آب‌ها بسیار مهم بوده‌اند.

ارتباط بین غواصی و باستان شناسی عمیقاً ریشه دوانده است و به برخی از شگفت انگیزترین اکتشافات زیر آب منجر شده است. از کشتی‌های غرق‌شده باستانی گرفته تا شهرهای زیر آب، غواصان آثار باستانی قرن‌ها را کشف کرده‌اند که نگاه‌های نادری به زمان‌های گذشته دارد. به عنوان مثال، «مکانیسم آنتی‌کیترا» که در یک کشتی غرق شده در جزیره یونانی آنتی‌کیترا کشف شد، گواهی قوی بر نقش حیاتی غواصی در کاوش‌های باستان‌شناسی است.

باستان شناسی زیر آب تنها به تکنیک های اولیه غواصی متکی نیست. روش های تخصصی برای اکتشاف و بازیابی دقیق ایجاد شده است، مانند:

  • سونار اسکن جانبی، برای دریافت تصویری دقیق از بستر دریا
  • ROV (وسایل نقلیه از راه دور) برای اکتشاف در اعماق دریا
  • فتوگرامتری، برای ثبت تصاویر دقیق از مصنوع و محیط اطراف آن

غواصان نقش مهمی در تحقیقات علمی و اکتشاف نیز دارند. زیست شناسان دریایی به طور مرتب از تکنیک های غواصی برای مشاهده دست اول حیات دریایی و اکوسیستم ها استفاده می کنند. مطالعات زمین شناسی زیر آب و نقشه برداری از بستر دریا از دیگر مناطقی است که غواصی در آنها ابزاری است. چنین مشارکت های گسترده ای منعکس کننده تکامل قابل توجه غواصی از مهارت بقا در دوران باستان به ابزاری ضروری برای اکتشافات علمی در دوران مدرن است.

همانطور که تکامل غواصی را در نظر می گیریم، دیدن اینکه به کجا می رویم نیز جالب است. پیشرفت‌های اخیر در فناوری، کشف مناطق جدید زیر آب و افزایش آگاهی از تأثیرات بالقوه زیست‌محیطی، همگی روندهای آینده در غواصی را شکل می‌دهند.

فناوری غواصی به طور مداوم با سرعتی سریع در حال پیشرفت است. ظهور تجهیزات نوآورانه می تواند باعث شود تا غواصان به عمق بیشتری بروند، آنها را طولانی تر نگه دارد و ایمنی کلی آنها را افزایش دهد. انتظار می‌رود که پیشرفت‌های فناوری آینده شامل تنفس‌دهنده‌های با تکنولوژی بالا باشد که هوای بازدم غواص و رایانه‌های غواصی پوشیدنی را برای اطلاعات صعود و فرود در زمان واقعی بازیافت می‌کنند، از جمله نوآوری‌های دیگر.

امیر مطلوبی

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود
4 4 رای ها
امتیازدهی به مقاله
guest
2 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
محمد یگانه
محمد یگانه
1 ماه قبل

خیلی زیبا بود تاریخچه غواصی
آدم میره به عمق تاریخ انسان ها و نبوغشون
دستتون درد نکنه

گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
2
0
با لایک و کامنت از این مقاله حمایت کنیدx

در خـبـرنـامـه ما عضو شوید

برای دریافت آخرین رویداد ها ایمیل خود را وارد نمایید.