مجله آموزشی اطلاع رسانی دایومگ

logo
آیکون استخر پلاس

استخر پلاس

Search
اهمیت ایمنی در آب

اهمیت ایمنی در آب

فهرست مطالب

دسته بندی : >

آب و محیط های ورزشی و تفریح وابسته به آن، یکی از محبوب ترین و پرطرفدار ترین جاها برای سرگرمی مردم است. فعالیت های ورزشی و تفریحی فقط شامل شنا کردن نیست و هر روز ورزش یا تفریح تازه ای به ورزش های آبی افزوده می گردد. یاد گیری شنا، دری بر روی ورزش هایی چون انواع قایق رانی از کلک تا قایق های کوچک، کانو، کایاک، قایق موتوری، تخته هایی که با بادبان حرکت می کند، اسکی روی آب، واترپلو، شیرجه، بازی های داخل آب، غواصی، باله در آب و موج سواری باز می کند. بین دهه 70 تا 80 و با گسترش ورزش های آبی در دنیا، بیشتر کشور ها، شنا و یادگیری آن را به عنوان بخش مهمی از تامین سلامت و امنیت مردم دانسته و برای یادگیری آن آموزش همه جانبه انجام می دهند. شاید علت این امر، همانا روی آوردن هرچه بیشتر مردم به فعالیت های مختلف ورزشی و تفریحی در درون آب باشد. در چنین شرایطی اهمیت امنیت آبی چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. در طی سال های اخیر شمار افرادی که به علت غرق شدن در آب جانشان را از دست می دهند، کاهش یافته است. گرچه درحال حاضر نیز سومین عامل مرگ و میر های تصادفی را غرق شدن در آب تشکیل می دهد. از این تعدا تقریباً 40 درصد آن در استخر های سر پوشیده، روباز، خانگی یا کمپ ها، دریاچه ها، رود خانه ها، و حوضچه های شنا اتفاق می افتد.

نصف این تعدا زمانی اتفاق می افتد که غریق به تنهایی اقدام به شنا نموده یا ناجی غریق در آن محل حضور نداشته است. بین 1000 تا 1500 غریق از این تعداد با حضور ناجیان عریق اتفاق افتاده است. غریق هایی که در 60 درصد باقی مانده وجود دارند، کسانی هستند که اصلاً نمی دانستند و قصد شنا کردن نداشتند، مثل غریق شدن در در اثر پرت شدن از پل رودخانه، ماهیگیری، قایق سواری، اسکی روی آب، غواصی و حتی غرق شدن در وان حمام و افتادن در حوض ها یا استخر های خانگی، از 4500 غریقی که شنا نمی دانستند، تقریباً 1300 نفر در قایقرانی غریق شده اند. آمار گارد ساحلی کشور آمریکا اعلام داشته است که 92 درصد از مردم که غرق شده اند هیچگاه از وسایل ایمنی شنا استفاده نکرده اند. اگر این قربانیان از وسال ایمنی استفاده می کردند 80 درصد آنها نجات می یافتند. آمار نشان می دهد که بسیاری از این غریق ها بر اثر استعمال مواد مخدر، دارو ها و الکل قربانی شده اند. گارد ساحلی اضافه می کند که در خون 50 درصد از این قربانیان، میزان الکل از اندازه مجاز بیشتر و تا حد مسمومیت بوده است.

نقش سازمان های نجات غریق

نقش سازمان های نجات غریق

در بعضی از انجمن ها و سازمان هایی که در زمینه های اجتماعی فعالیت دارند. تشکیل کلاس های مختلف آموزشی موجب کاهش مرگ و میر مردم در آب گردیده است. این کلاس ها، شامل کلاس های آموزشی شنا، دوره های ایمنی در آب و حتی می تواند غواصی باشد. مثلاً برنامه های ساده ای با نام «شنا یاد بگیر» به اجرا گذاشته می شود و قصدشان این است که آنها را در مقابل خطرات آب ایمن سازند. در مکان های آبی، که زیر نظر ناجیان غریق نیست، تنها چیزی که موجب حفظ جان شخص در آب می شود، همان قابلیت شنا کردن اوست. به همین دلیل راه اول نجات یا ایمنی در آب آموزش و یادگیری شناست که سازمان های مختلف بایستی نسبت به آن توجه داشته باشند. بعضی از سازمان ها بیش از 200 سال است که در امر آموزش و ایمن سازی آب فعالیت می کنند و افرادی را تربیت کرده اند که در مورد نجات جان مردم در آب فعالیت دارند.با افزایش طرفداران ورزش های آبی لازم است که از همه نیرو ها برای لحظاتی که خطر غرق شدن وجود دارد، استفاده نمود. بعضی از مردم به طور رسمی دارای کارت نجات غریق نیستند ولی قادر به نجات دیگران در شرایط اضطراری می باشند و این کار را انجام می دهند. ولی یک ناجی غریق، شخصی حرفه ای است و مسئولیت حفظ جان عده ای را در یک محل مخصوص تقبل نموده.

ناجی غریق برای حفظ جان مردم با استفاده از قوانین و مقررات در صورت لزوم اعمال زور می نمایند. هدف از این کار پیش گیری از بروز حوادث ناگوار اتفاقی می باشد. در عین حال ناجیان غریق کسانی هستند که صلاحیت کافی در زمینه کمک در مواقع اورژانسی را دارند.

گرچه نقش ناجی و نحات دهنده متفاوت است ولی هردو برای یک هدف مشترک کار می کنند و همانا جلوگیری از بروز حوادث ناگوار و نجات جان افراد می باشد. برای اینکه یک ناجی غریق باشید، ابتدا لازم است بدانید که چگونه باید یک نجات دهنده خوب بود.

هر فرد علاقه مند به آب، باید اطلاعاتی را در زمینه ایمنی آب بداند، زیرا تنها دریا و رود خانه نیستند که جزء محیط های آبی می باشند، حوض ها، استخر ها،پارک های آبی، سد ها و دریاچه ها را نیز باید جزء محیط های آبی دانست. بنابراین کودکان و بزرگ سالانی که از امکانات ذکر شده استفاده می کنند و به انواع مختلف ورزش های آبی لذت بخش و هیجان انگیز می پردازند، باید بدانند که چگونه در این محیط ها با ایمنی کامل لذت ببرند.

امنیت فردی

فهم و دانش مربوط به مسائل آب، اولین بزاری است که از حوادث منجر به غریق شدن جلوگیری می کند، اطلاعات شما از مسائل بنیادی، مهارت های نجات، چگونه با امنیت شنا نموردن، استفاده از جلیقه های نجات و وسایل مشابه، نجات به طریق ساده و بدون استفاده از شنا کردن، وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی، کلید هایی هستند برای اینکه چگونه در درون آب سلامت باشیم.

اولین اقدام برای مهارت یافتن در نجات غریق (ناجی گواهی نامه دار) داشتن اطلاعات دقیق قبلی در خصوص مهارت های نجات می باشد.برای اینکه یک ناجی غریق خوب باشید، ابتدا لازم است مهارت های پایه را یاد بگیرید و به عنوان یک ناجی غریق حرفه ای، اعمالی انجام می دهید باید از صحبت کردن ها قوی تر باشد. چشم شناگران، هنگامی که نیاز به راهنمایی دارند، به ناجی می باشد. بنابراین اطلاعات شما در مورد امنیت فردی آبی با حفظ مراقبت های استاندارد حرفه ای که امروزه برای یک ناجی لازم است کمک می کند.

مهارت های پایه نجات

مهارت های پایه نجات

تمام کسانی که پیرامون آب کار یا بازی می کنند، باید به طور الزامی هم خودشان و هم خانوادشان به مهارت های بنیادی نجات آشنا بوده و صرار داشته باشند تا همه خانواده این مهارت ها را به طور کامل تمرین نمایند. کسی می تواند در درون آب احساس امنیت کند، که به راحتی بتواند در قسمت عمیق شنا کند. برای اینکه درون آب احساس راحتی کنید، بد نیست بدانید که چرا بدن کسی در آب شناور می شود یا نمی شود.

از نظر فیزیولوژیکی، این مورد بستگی به وضعیت وزن مخصوص بدن و آب دارد. وزن مخصوص عبارت است از نسبت مساوی از مقدار جرم (بدن) و آب شیرین. اگر وزن مخصوص بدن کمتر از یک باشد شناور می شود و اگر بیشتر از یک شود فرو می رود، وزن مخصوص آب شیرین برابر با یک است. کسانی دارای شناوری مثبت هستند که میانگین وزن مخصوص بدن آنها کمتر از یک شود، بدین شکل آنان قادر می شوند شناور شوند و کسانی دارای شناوری منفی هستند که دارای وزن مخصوص بیشتر از یک باشند، و نمی توانند شناور شوند، ولی همین گروه که در آب شیرین قادر به شناوری نیستند، در آب شور دریا شناور می شوند، علت این امر هم بالا بودن وزن مخصوص آب دریا می باشد. نظر به اینکه پاها دارای ترکیبی از استخوان و عضله می باشد و به طور کلی سنگین هستند، شناوری آنها مشکل است، مگر اینکه دارای بافت چربی کافی در این قسمت باشد. بنابراین در موقع شناوری باید بیشترین توجه به قفسه سینه و شش ها معطوف گردد.کنترل تنفس تنها و مهم ترین وسیله شناگر برای شناوری می باشد.

خوردن قبل از شناکردن

این پند قدیمی را همه شنیده اید که می گویند: بلافاصله بعد از خوردن غذا شنا نکنید. حداقل باید یک ساعت پس از خوردن غذا شنا کرد زیرا عدم رعایت این نکته ممکن است موجب گرفتگی عضلانی و نهایتاً غریق شدن گردد. پند گفته شده به نظر معقول می رسد، گرچه همیشه این اتفاق نمی افتد. چقدر یا چه مدت پس از صرف غذا می توانید به شنا بپردازید به عوامل زیر بستگی دارد:

  • مقدار غذای خورده شده
  • نوع غذایی که مصرف کرده اید و باید هضم شود
  • وضعیت عمومی و فیزیکی بدن
  • میزان خستگی بدن
  • درجه حرارت آب
  • میزان قدرت شناگری

مطالعات اخیر نشان داده است که غریق هایی که بلافاصله پس از غذا خوردن مبادرت به شنا نموده و غرق شده اند، به علت گرفتگی عضلانی نبوده بلکه آنها استفراغ نموده و موقع تنفس، مواد غذایی وارد شش های آنها شده است.

طبیعت بدن انسان طوری است که بسیاری از مردم پس از خوردن یک وعده غذایی زیاد تمایل به شنا کردن یا شرکت در فعالیت های بدنی را ندارند و راغب هستند که ساعتی را استراحت کنند. زیرا بدن می خواهد آرام باشد، تا بتواند از طریق دستگاه گوارش به هضم و جذب غذا بپردازد.

هنگام شنا کردن خونی که به طرف دستگاه گوارش جریان دارد، به طرف عضلات می رود تا انرژی لازم جهت انقباضات عضلانی را تامین نماید و بدین شکل جریان هضم و جذب غذا کُند می شود. پیشنهاد شنا کردن از فدراسیون نجات غریق ایران، دوساعت پس از صرف غذا می باشد.

منبع: رشته تربیت بدنی | گروه تحصیلی علوم ورزشی

امیر مطلوبی

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود
3.5 2 رای ها
امتیازدهی به مقاله
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
0
با لایک و کامنت از این مقاله حمایت کنیدx

در خـبـرنـامـه ما عضو شوید

برای دریافت آخرین رویداد ها ایمیل خود را وارد نمایید.