مجله آموزشی اطلاع رسانی دایومگ

logo
آیکون استخر پلاس

استخر پلاس

Search
اصول کلی آب درمانی در هر جلسه تمرین

اصول کلی آب درمانی در هر جلسه تمرین

فهرست مطالب

تمرین درمانی در آب ترکیبی از تمرین در آب و فیزیوتراپی است که در واقع رویکرد درمانی جامع و فراگیری است که با استفاده از تمرینات در آب به توانبخشی عارضه های مختلف کمک می کند.

اصول کلی آب درمانی در هر جلسه تمرین در آب دارای مراحل زیر می باشد:

  • گرم کردن warm-up
  • حرکت کششی stretching
  • حرکات تقویتی و استقامتی strength and endurance
  • آرام سازی سرد کردن cool down – relaxation

گرم کردن

گرم کردن مقدمه ی تمرینات بدنی است و لازم است همواره در ابتدا انجام بگیرد که بدن را برای شروع آماده می کند. گرم کردن باید به تدریج انجام شود تا با افزایش دمای بدن و میزان گردش خون، عضلات در هنگام حرکات کششی و تقویتی دچار خستگی مفرط نشده و میزان ذخیره انرژی در آنها کاهش نیابد. که خود باعث انعطاف پذیری بیشتر عضلات و کاهش احتمال آسیب می شود. درمان در استخر آب گرم سبب افزایش سریع درمان بدن و عضلات خواهد شد. بنابراین مدت زمان گرم کردن بستگی به دمای آب دارد.

اهداف

  • افزایش دمای بدن و عضلات
  • کاهش احتمال پارگی عضلات و کشیدگی لیگامان، گرم کردن عضلات ویژه ای که در تمرینات تحت استرس قرار خواهند گرفت.
  • انجام دادن حرکات فعال در دامنه حرکتی ویژه در مناطق درگیر، منظور آماده کردن برای فعالیتهای سخت و دشوار.
  • مشخص کردن دامنه حرکتی و یا دردناک و یا مناطقی که به صورت ثانویه درگیر می شوند که ممکن است باعث افزایش درد در طول درمان شود
  • ممانعت از دردناک شدن و خستگی عضلات.

توصیه برای درمانگر

  • بیمار باید گرم کردن را قبل از هر فعالیت تقویتی و یا کششی انجام دهد.
  • هر چه دمای آب پایین تر باشد مدت زمان گرم کردن باید بیشتر باشد
  • این تمرینات باید در مناطق درگیر و ساختارهای اطراف انجام بشود

حرکات کششی

تمرینات انعطاف پذیری در واقع همان تمرینات کششی هستند که برای افزایش دامنه حرکتی یک مفصل و یا چندین مفصل طراحی شده اند. مفصلی که آزادی حرکت بیشتری دارد باعث بهبودی عملکرد بیمار شده، حرکات بیمار را موثر می کند. افزایش انعطاف پذیری معموًلا عضلات و تاندونها را انعطاف پذیر می کند و رباط های محافظ را نرم تر می سازد. کشش های غیر فعال زمانی انجام می شود که بیمار آرام است و نیاز به یک نیروی خارجی دارد. این نیرو می تواند دستی و یا مکانیکی باشد که باعث افزایش طول هر بافت کوتاه شده ای می شود. کشش فعال به منظور کاهش سفتی عضلات، نیاز به مشارکت خود بیمار دارد. به دنبال بیماری و یا آسیب، انعطاف پذیری بنا به شرایط رباط ها و بافتهای همبند اطراف مفصل محدود میشود

کشش بیش از حد: اگر یک مفصل و بافت نرم اطراف آن در بیش از اندازه دامنه حرکتی طبیعی کشیده شوند. کشش بیش از حد گفته می شود که باعث هایپرموبیلیتی میگردد. کانتر کچر به معنای کوتاه شدن و یا سفتی عضلات و یا بافت نرم اطراف یک مفصل میباشد که باعث کاهش دامنه حرکتی مفصل درگیر میشود. هنگام انجام تمرینات مفصل باید کمی flex باشد. و حرکت باید آرام و ملایم انجام شود

استفاده از کشش های استاتیک بهتر است چون علاوه بر اینکه باعث طویل شدن عضلات می شود امکان ایجاد پارگی های ریز در بافتهای عضلانی که به دنبال کشش های پرتابی اتفاق -30 ثانیه حفظ شود، که البته در 60-10می افتد را نمی دهد. برای تاثیر بیشتر کشش باید  ثانیه کشش مناسب در عضلات حاصل می شود. تمرینات کششی باید در عضلانی که 15 تقویت خواهند شد استفاده شود.

حرکات کششی

اهداف

  • حفظ دامنه حرکتی مفصل درگیر و بافت های نرم اطراف مفصل
  • جلوگیری سفتی عضلات و یا کوتاهی جبران ناپذیر عضلات
  • تسهیل کردن آرامش عضلانی
  • افزایش دامنه حرکتی بخشی از بدن و یا افزایش دامنه حرکتی کل مفاصل بدن قبل از شروع تمرینات تقویتی
  • کاهش خطر آسیب عضلانی تاندونی

چند توصیه به درمانگر

  • درمانگر باید بیمار را از لحاظ علل تغییرات دامنه حرکتی ارزیابی کند که آیا  محدودیت دامنه حرکتی به دلیل درگیری بافت نرم است یا مربوط به مفصل می باشد.
  • هر تمرینات انعطاف پذیری باید بنابر توصیه درمانگر انجام شود. بیماری با  هایپرموبیلیتی باید تمرینات ویژه و خاصی انجام دهد. بیمار می تواند برای راحتی و بدست آوردن وضعیت با ثبات از وسیله های مورد نیاز استفاده کند.
  • کشش باید در خلاف جهت سفتی اعمال شود. در حین انجام کشش بیمار باید شل  باشد و باید الگوی تنفسی درستی را انجام دهد.
  • باید بین عضلات آگونیست و آنتاگونیست تعادل برقرار باشد
  • باید از استاتیک استرچ ها بیشتر از کشش های پرتابی و ناگهانی استفاده شود و هر ثانیه حفظ شود و در یک کشش موثر بیمار باید حس کشش را 10 وضعیت حداقل احساس کند نه درد.
  • عضلاتی که تقویت خواهند شد باید تحت استرچ قرار بگیرند. قبل از شروع برنامه های تقویتی سنگین این استرچ باعث حفظ دامنه حرکتی مناسب مفصل می شود.
  • باید از اعمال فشار به مفاصل و رباط ها در انتهای دامنه حرکتی یا قفل شدن مفاصل خودداری کرد. که با انجام حرکات آرام و کنترل شده از آسیب رسیدن به مفاصل آسیب پذیر جلوگیری میگردد.
  • برای حفظ ثبات بیمار برای مفاصل آسیب پذیر می توان از حمایتی مناسب استفاده کرد.
  • برای کمک به بیمار در صورت نیاز می توان فرد را روی آب شناور کرد، بویژه در آغاز  تمرینات.

قدرت واستقامت عضلانی

قدرت عضلانی عبارتست از حداکثر نیرویی که یک عضله می تواند در یک انقباض ایجاد کند. انقباض می تواند به صورت دینامیک یا استاتیک باشد و افزایش قدرت و اندازه یک عضله به میزان کار با آن عضله بستگی دارد.

آب محیط بسیار عالی برای پیشرفت تمرینات در مراحل اولیه است، چون علاوه بر اینکه مقاومت بیشتری نسبت به هوا اعمال می کند از ساختارهای بی ثبات در حال ترمیم حمایت می کند.

استقامت عضلانی، قابلیت عضله در انجام یک سری انقباض های مکرر طی یک دوره زمانی مشخص است. استقامت عضله با تعداد دفعاتی که بیمار می تواند وزنه های با وزن کمتر از حداکثر را بلند کند و جا به جا کند ارزیابی می شود. استقامت عضلانی مختص یک گروه عضلانی است و باید در توانبخشی صدمه ی آنها را در نظر گرفت.

کاربرد

  • در مواردی که ضعف عضلانی پس از صدمه ، جراحی و یا یک دوره محدودیت حرکتی ایجاد می شود
  • در مواردی که نیروی بیونسی می تواند میزان درد حاصله از تنشن یا اسپاستیسیتی در یک عضله یا گروه عضلات را کاهش داده یا از بین ببرد.
  • در مواردی که بیمار نمی تواند روی زمین راه برود
  • در بیمارانی که ضعف عضلانی دارند ” هر سطحی از ضعف عضلانی” مفید است.
  • آماده کردن بیمار برای تمرین در خشکی.

درمانگر باید تمامی حرکات بیمار را به دقت بررسی کند. در صورت وجود ادم و یا تورم تمرینات اعضا باید در قسمت عمیق آب انجام شود. چون فشار هیدرواستاتیک آب به بهبودی ادم کمک می کند. در صورت کاهش درد و ورم بهتر است تمرینات ایزوتونیک انجام شود.

آرام سازی (شل کردن)

آرام سازی (شل کردن)

شل کردن بدن تلاشی آگاهانه در جهت کاهش تنش در عضلات می باشد. تنش عضلات در اثر عواملی مانند: درد، صدمه، اضطراب یا استرس و خستگی ایجاد می شود. شل کردن در حین تمرینات بدنبال انقباض عضله اسکلتی می بایستی وجود داشته باشد. هر قدر میزان انقباض عضله بیشتر باشد مقدار شل شدن بعد از آن نیز باید بیشتر باشد. گرمای یک استخر باعث افزایش شلی عضلات در نتیجه افزایش جریان خون و کاهش اسپاسم و در نتیجه کاهش درد می شود

روش های آرام سازی

  1. روش موضعی
  2. گرما: گرما قبل از جلسه آب درمانی به افزایش قابلیت کشش بافت های کوتاه شده کمک می کند، گرما بعد از جلسه آب درمانی به حفظ شلی عضلات کمک می کند
  3. ماساژ: در دردهای شدید ماساژ موثر بوده. ماساژ سبب افزایش جریان خون و در نتیجه کاهش حساسیت به درد و افزایش شل شدن می شود
  4. کشش مفصل: حالتی است که سطوح یک مفصل به دو طرف دور از هم کشیده می شوند. روشهای کشش مفصل که در آب استفاده می شود شامل: وزنه- حرکات پاندولی- کشیدن مفصل به کمک دست می باشد.
  5. روش های عمومی
  6. شناوری: به کمک وسایل شناور بیمار در آب غوطه ور می شود که این اغلب به تنهایی برای تسکین مفاصل دردناک و تسهیل در شل شدن کافی است.
  7. شل کردن خودبخودی: از طریق تفکر آگاهانه صورت می پذیرد مانند یوگا.
  8. قسمتی که با عمیق تر شدن تدریجی 4 یا 3  تمرینات تنفسی: کشیدن نفس های تنفس عضلات سفت، هوشیارانه شل می شوند.
  9. شل کردن پیش رونده: بیمار متناوباً به عضلات درگیر را منقبض و سپس شل می سازد

کاربرد

  • در مواردی که تنش بیش از حد عصبی عضلانی مزمن یا حاد وجود دارد
  • در مواردی که الگوهای نامناسب خواب مشاهده می شود
  • در مواردی که عضلات گرفته شده سبب محدودیت حرکتی مفاصل و عملکرد آنها شود.
  • زمانی که اضطراب و نگرانی باعث بروز بیماری هایی مثل زخم معده شود
  • پس از مقاربتهایی که منجر به خستگی مفرط و از نفس افتادن می گردد
  • در عارضه های مختلف قبل و بعد از جراحی
  • حرکات پاندولی: این حرکات به همراه استفاده از وزنه باعث جداشدن سطوح مفصل و شل شدن عضلات می شود.

فواید تمرین در آب گرم

تمرین در آب گرم یکی از موثرترین درمانها برای انواعی از عوارض است. دمای0F 95 35 0C از نظر گرمایی خنثی بوده و دمای مرکز بدن را تغییر نخواهد داد

هرگونه تغییر کوچک در دمای آب می تواند تغییرات زیادی را در سیستم گردش خون پدید آورد. به جای تجمع خون در اندام، در بدن پخش می شود. این تغییر گردش خون سبب افزایش بازگشت خون وریدی می شود

میزان افزایش دما بستگی به درصد فرورفتگی بدن در آب دارد. گرما از مناطقی از بدن که در زیر آب قرار دارد جذب شده از طریق غدد تعریقی که در خارج از آب قرار دارد دفع می شود. علاوه بر اینها آب باعث افزایش دمای پوست بدن شده و این موضوع خود باعث اتساع عروق پوست و بهبود ظاهر پوست می شود. از جمله تاثیرات مهم آب درمانی در آب گرم بهبود عضلات تنفسی است. چنانچه بیمار تا حد سینه در آب فرو رود فشارهای هیدرواستاتیک آب به دیواره قفسه سینه و شکم به هنگام تنفس افزایش می یابد. آب در مقابل دم مقاومت می کند و این اثر در بیمارانی که از ظرفیت حیاتی کمی برخوردارند، در افراد مسن در بیماران قلبی از همه آشکارتر است. اسپاسم عضلات تنفسی با آب ولرم کاهش می یابد

منبع: آب درمانی کاربردی

سخن پایانی

هیدروتراپی اغلب به شیوه ای از معالجه گفته می شود که در آن اجرای حرکات و نرمشهای خاص در آب مورد نظر باشد. اساس این نوع معالجه سبک شدن بدن هنگام غوطه وری در آب است و به همین دلیل است که بیمار قادر است با صرف نیروی کمتر عضلات و اندامهای خود را به حرکت در آورد. در این مقاله به اصول کلی آب درمانی پرداختیم و اهداف حرکات کششی در هیدروتراپی را شناختیم.

امیر مطلوبی

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود
0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
گیف تبلیغاتی2
0
با لایک و کامنت از این مقاله حمایت کنیدx

در خـبـرنـامـه ما عضو شوید

برای دریافت آخرین رویداد ها ایمیل خود را وارد نمایید.